Het labyrint van Chartres

Deze zomer trokken we met onze camper door Frankrijk en Spanje. Een van de plekken die we graag wilden bezoeken, was de historische stad Chartres in het noordwesten van Frankrijk. Deze stad is vooral bekend om zijn wereldberoemde gotische kathedraal. In de kathedraal bevindt zich een groot labyrint, dat symbool staat voor de spirituele levensreis van de mens naar God. De weg die je aflegt, staat voor de beproevingen, twijfels en wendingen in het menselijk leven. Er wordt gezegd dat wie dit pad bewandelt, altijd de juiste bestemming bereikt.

Lees meer

/0 Reacties/door

Veerkracht met OCD

Deze maand las ik het boek “Iedereen kan het verschil maken: Trauma en veerkracht bij kinderen” van orthopedagoog en klinisch psycholoog Leony Coppens. Zij is gespecialiseerd in traumabehandeling bij kinderen en gezinnen.

Lees meer

/0 Reacties/door

Het leven is eindig maar oneindig is de liefde

De afgelopen maanden stond het schrijven van columns even op een heel laag pitje, maar dat heeft een reden. In augustus van dit jaar is een dierbare vriend van mij op 51-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker. Het was een hele intensieve, maar ook waardevolle periode waarin schrijven voor mij even geen prioriteit had. Het was een periode van weerzien, waardevolle herinneringen creëren en weer loslaten.
Lees meer

/0 Reacties/door

Rouwen om je verloren baan

Eind maart van dit jaar kwam ik tot de ontdekking dat het ABP mijn invaliditeitspensioen nog niet had overgemaakt naar mijn bankrekening. Ik besloot te bellen met het ABP. Er moest een fout gemaakt zijn. De medewerker die ik aan de lijn kreeg, ging het even voor me uitzoeken en zette me in de wacht. Gespannen wachtte ik af.
Lees meer

/0 Reacties/door

Je hoeft het niet alleen te doen

Column lotgenotencontact

Ik was veertien jaar toen de dwang zich bij mij voor het eerst liet zien, al wist ik toen nog niet dat het dwang was en dat de gruwelijke gedachten en beelden waar ik dagelijks last van had intrusies genoemd werden. Die diagnose kwam pas twaalf jaar later toen mijn voortdurende gevecht tegen deze intrusies – in mijn geval vreselijke beelden waarin ik mezelf iets aan zie doen – en daaruit voortvloeiende mentale dwanghandelingen en depressieve klachten hun tol begonnen te eisen. Lees meer

/0 Reacties/door

Het dwangmonster slaapt nooit

Triggerwarning: Let op er komt een heftig onderwerp aan bod, suïcidale dwanggedachten.

Begin juni vertrokken mijn broer en ik met onze mams naar Turkije om daar haar 80e verjaardag te vieren. We zouden een week verblijven in hetzelfde hotel waar onze ouders jaren geleden naartoe gingen. Aanvankelijk keek ik hier erg naar uit, maar naarmate de vertrekdatum dichterbij kwam, begonnen bij mij de spanningen en dwangklachten toe te nemen. Vanaf het moment dat mijn broer mij enthousiast een foto van ons hotel liet zien, begonnen mijn intrusies meer op de voorgrond te treden. Intrusies zijn hele enge gedachten (en in mijn geval ook verschrikkelijke beelden met betrekking tot hoge gebouwen) die ineens in je opkomen. Deze gedachten wil je niet uitvoeren, maar ze veroorzaken veel angst en onrust. Ik merkte dat ik weer last begon te krijgen van terugkerende gedachten en beelden waarin ik mezelf van een hoog gebouw naar beneden zag springen. Ik praatte erover met mijn partner en probeerde afleiding te zoeken, maar het dwangmonster werd steeds groter. Mijn grootste angst was dat mijn hotelkamer zich op grote hoogte zou bevinden en ik de controle over mezelf zou verliezen.
Lees meer

/0 Reacties/door

(Ver)dwaalangst

Een beetje (ver)dwaalangst

Op het moment van schrijven zit ik in onze oude camperbus op een duincamping vlakbij het Noordzeestrand op Ameland. De schemering valt in. Buiten zitten jonge konijntjes achter elkaar aan. Af en toe duikt er een fazant op vanuit het helmgras. Er heerst een serene rust. We zijn de enigen op het kampeerveldje. Ons hondje Avi ligt met haar warme kopje op mijn voeten, uitgeteld van een lange avondwandeling. De koffie staat te pruttelen. Ik kan hier intens van genieten. Ondertussen volgt mijn partner in een nabijgelegen dorpje het eerste deel van haar meerdaagse Reiki vervolgcursus. Dat is ook de reden waarom we hier zijn. Mijn plan is om hier een beetje te schrijven, te lezen en er met onze hond op uit te trekken. En dat laatste vind ik best een beetje spannend. Lees meer

/0 Reacties/door

Angst voor de angst

Trigger warning: in deze column komen stukken over de dood voor

Zoals jullie weten is schrijven datgene wat ik het liefste doe. Eigenlijk was ik al veel eerder van plan om weer een column te schrijven, maar door verdrietige omstandigheden in mijn privéleven eind vorig jaar kwam het maar niet van de grond. Ik verloor een oom op wie ik erg was gesteld en van wie ik niet goed afscheid heb kunnen nemen. Daarnaast moesten we afscheid nemen van een van onze geliefde schaapjes. Het andere schaapje bleek ook ernstig ziek en de kans was heel groot dat we haar ook zouden kwijtraken. Ik voelde me machteloos en had het gevoel dat er een mantel van somberheid om mij heen gedrapeerd zat, die ik maar niet kon uittrekken. Lees meer

/0 Reacties/door

Zelfbeeld

In eerdere blogs hebben jullie kunnen lezen dat een groot deel van mijn leven in het teken heeft gestaan van overleven in een omgeving vol angst en onveiligheid. Tegelijkertijd probeerde ik in stilte tevergeefs het verschrikkelijke monster dat dwang heet het zwijgen op te leggen. Maar wat ik niet eerder met jullie gedeeld heb, is dat ik ver voordat de dwang zich bij mij voor het eerst openbaarde al gebukt ging onder gevoelens van minderwaardigheid en eenzaamheid.

Lees meer

/0 Reacties/door
,

Geblokkeerd

Ten tijde van het schrijven van deze blog, heb ik voor de tweede keer corona en zit ik in thuisquarantaine. Afgezien van verkoudheidsklachten en een rillerig gevoel, heb ik er eigenlijk niet zoveel last van en ben ik er ook niet door uit mijn doen. Gelukkig maar. Voorheen kwam de dwang nog wel eens om […]

Lees meer
/2 Reacties/door