Het voelde een beetje als therapie. Het schrijven van mijn laatste bijdrage in Vizier. Maar één gedachte liet mij niet los. Wat zou er gebeuren als ik niet meer opnieuw zou beginnen? Als ik niet meer mijn grote, veilige en effectieve OCD reset zou gebruiken? Zou ik dan gek worden? Mij compleet overspoeld voelen door emoties? In voortdurende angst leven? Alles in het leven verliezen?
Bij mijn eerste vriendje was ik altijd nerveus. In die periode had ik sowieso veel last van sociale angsten. Ik was onzeker en angstig en legde mezelf allerlei regels op. Ik mocht absoluut niet mezelf zijn als ik dacht dat anderen mij daardoor minder aardig of minder leuk zouden vinden. Maar het was het ergst in de buurt van deze jongen. In zijn bijzijn lette ik op mijn ademhaling, hield ik mijn adem in als hij dichtbij kwam en vermeed ik zijn blik zo veel mogelijk.
Ik zal het nooit vergeten: het verdriet om het dilemma of ik mijn jongste broertje uit de box wilde tillen. Het werd mij gevraagd en hoewel mijn hart heel hard ‘ja’ riep, hield mijn hoofd me tegen.
‘Hierbij scheiden onze wegen’.
Hij doet eerst nog of hij het niet begrijpt.
‘Voor nu, bedoel je?’
‘Nee, voor altijd’, antwoord ik dapper.
Daarna verwijder ik mijn inlog.
ChatGPT en ik zijn geen match gebleken.
Na een zeer moeizaam re-integratietraject kom ik voor de 1e jaarevaluatie op het spreekuur van mijn bedrijfsarts. Dan verloopt ons gesprek als volgt:
In 2014 ben ik gediagnosticeerd met een dwangstoornis en een jaar later kwam daar de diagnose autisme bij. Sindsdien heb ik te maken gehad met veel verschillende hulpverleners in mijn leven: van psychologen tot sociotherapeuten en van woonbegeleiders tot persoonlijk begeleiders. Met de één bouwde ik een fijne vertrouwensband op, terwijl ik bij de ander juist blij was als die weer vertrok.
Lees meer
Daar zat ik dan gisteravond. Onder de douche, op de grond, met een hoofd wat voor mijn gevoel explodeerde (migraine). Toch teveel hooi op mijn vork genomen… Bizar hoe mijn brein werkt, ik weet wanneer iets me stress oplevert en doe het dan tòch. Het enige waar ik aan kon denken: ‘Ik had nu training moeten geven bij de sportschool, en nu moet een collega het op het laatste moment overnemen…’ en ‘De vloer van de badkamer is vies, waar is een doekje?’ Ongelooflijk, ik weet zoveel over stress en toch zit ik hier weer.
Een tijd geleden zag ik hem opeens. Eerst niet, maar ik hoorde wat en keek verschrikt om. Daar zat hij. Of hij mij ook zag weet ik niet, hij leek druk met andere dingen.
In maart 2022 had ik voor de eerste keer contact met Ellemieke van de Angst, Dwang en Fobie stichting. Ik vroeg me af of mijn jarenlange ervaring met angst misschien ook iets zou kunnen betekenen voor anderen. Zij was dermate enthousiast; dat persoonlijk contact snel volgde en inmiddels zijn we 4 jaar en 13 columns verder.
Lees meer
Deze maand las ik het boek “Iedereen kan het verschil maken: Trauma en veerkracht bij kinderen” van orthopedagoog en klinisch psycholoog Leony Coppens. Zij is gespecialiseerd in traumabehandeling bij kinderen en gezinnen.
ADF stichting
Hoofdstraat 122
3972 LD
Driebergen – Rijsenburg
info@adfstichting.nl
0343 – 518080 (ma,di ,do en vr van 9.00-13.00 uur)
Rekeningnr.:
NL03 INGB 0000 9157 43
KvK: 41172279
RSIN: 004801726
ANBI
CBF Erkend Goed Doel
