In de afgelopen maand heb ik de schaduwkant van het leven weer mogen ervaren. Het begon met een flinke kaakontsteking (ik heb nog nooit zoveel pijn gehad). Eerst konden we niet vinden wat het was en met ´we´ bedoel ik: tandarts, huisarts, andere tandarts en uiteindelijk de kaakchirurg in het ziekenhuis. Vier weken lang had ik verschrikkelijke pijn, die alleen maar erger werd. In de laatste twee weken zat ik op de hoogste dosering pijnstilling, compleet high en nog steeds kwam de pijn er doorheen. Drie röntgenfoto’s en een MRI scan later bleek de oorzaak duidelijk: mijn kies was gebroken tot in de wortel en dat veroorzaakte een ontsteking in mijn zenuw. De oplossing was simpel: kies eruit! Binnen 10 minuten was het gefixt en diezelfde avond kon ik stoppen met pijnstilling. Wat een opluchting!

Lees meer

Een aantal weken terug kreeg ik een appje van een vriendin met de volgende vraag: ‘Ik studeer op dit moment in New York en maak daar mijn eigen theatershow. Deze show wil ik graag baseren op een groep jongeren met een dwangstoornis die samen op een groep wonen. Eigenlijk zoals de groep jongeren die wij waren tijdens onze opname in 2017. Nu vraag ik mij af of jij (en nog een paar andere groepsgenoten van toen) een aantal vragen zouden willen beantwoorden over die tijd en deze op willen nemen, zodat ik jullie stemmen kan verwerken in mijn show en deze tijdens de dansstukken kan laten horen. Met als doel: het taboe rondom psychische klachten doorbreken en meer kennis over en begrip voor dwangstoornissen.’ Lees meer

Enkele maanden geleden werd ik door de ADF stichting gebeld met de vraag of ik als ervaringsdeskundige mee wilde werken aan het project Cadenza. Cadenza is en korte film over de impact van een dwangstoornis, gemaakt door drie studenten van de Dutch Filmers Academy. Ik was gelijk superenthousiast! Veel mensen weten namelijk niet wat een dwangstoornis is en wat voor impact het kan hebben op iemands leven. Ik vind het daarom heel mooi dat deze studenten een bijdrage willen leveren aan meer kennis over en begrip voor mensen met deze problematiek. Ik hoop dat mensen hierdoor ook vaker open durven te zijn wanneer zij last hebben van een dwangstoornis, zodat ze de ondersteuning kunnen krijgen die ze nodig hebben.

Lees meer

Eind maart van dit jaar kwam ik tot de ontdekking dat het ABP mijn invaliditeitspensioen nog niet had overgemaakt naar mijn bankrekening. Ik besloot te bellen met het ABP. Er moest een fout gemaakt zijn. De medewerker die ik aan de lijn kreeg, ging het even voor me uitzoeken en zette me in de wacht. Gespannen wachtte ik af.
Lees meer

Wat doe je als je naar de tandarts moet, maar last hebt van straatvrees (agorafobie)? Dit is het ervaringsverhaal van Tamara.

Lees meer

Column Ellemieke Facing Fear

´In mijn jeugd heb ik last gehad van de angst om ziek te worden´ Zo start ik tijdens voorlichting vaak mijn persoonlijke verhaal over mijn eigen ervaring met angst. ‘Op dit moment heb ik er nagenoeg geen last meer van, maar ook ik kan af en toe nog getriggerd worden.’ Het verhaal hierachter vertel ik niet vaak en ga ik nu toch met jullie delen…

Lees meer

Column lotgenotencontact

Ik was veertien jaar toen de dwang zich bij mij voor het eerst liet zien, al wist ik toen nog niet dat het dwang was en dat de gruwelijke gedachten en beelden waar ik dagelijks last van had intrusies genoemd werden. Die diagnose kwam pas twaalf jaar later toen mijn voortdurende gevecht tegen deze intrusies – in mijn geval vreselijke beelden waarin ik mezelf iets aan zie doen – en daaruit voortvloeiende mentale dwanghandelingen en depressieve klachten hun tol begonnen te eisen. Lees meer

“Hé Gerrit” hoorde ik op straat iemand roepen toen ik met mijn hond aan de wandel was. Het was mooi weer en voor de nodige ontspanning had ik besloten een halfuurtje langs de rivier te gaan lopen. Er is altijd wat te zien en de natuur geeft me rust.
Lees meer

Voor velen wel, maar voor sommigen niet. Voor hen (waaronder ikzelf) is het “Nieuw jaar, oude kansen”. Oude kansen die (ook) in het jaar 2024 onvervuld op de plank zijn blijven liggen en zich de afgelopen jaren hebben opgestapeld onder een laag stof. Hoe fijn zou het zijn als je in 2025 één of twee kanskaarten van stapel neemt en deze ten volle kunt benutten zoals jij dat wilt. Lees meer

Ze zeggen wel eens ‘What doesn’t kill you, makes you stronger.’ In mijn beleving is dat niet waar. 

Gebroken bleef ik achter na een gewelddadige verkrachting op mijn 16de. Ik functioneerde op de automatische piloot en leefde als een zombie. Alle levenslust en vreugde was uit mijn lijf verdwenen. Het was alsof alles als een film langs me heen ging. Ik was slachtoffer van een verschrikkelijk trauma wat me kwetsbaar, verdrietig en eenzaam maakte. Lees meer