Familie uitje

Afgelopen vrijdag, 25 maart 2022, organiseerde OCDnet, een werkgroep van NedKAD, de Tweede Dag van de Dwang bij Pro persona in Nijmegen. Patiënten, naasten en hulpverleners kwamen samen om te kijken en luisteren naar de presentaties over diverse behandelvormen en lotgenotencontact. Bij andere congressen zag ik vooral behandelaren. Afgelopen vrijdag heb ik zoveel mensen gesproken die zelf ook last hebben van angstklachten. Soms zag je hele gezinnen, zij zagen het als een familie uitje. “De sfeer is zo gemoedelijk en het voelt fijn om ‘onder ons’ te zijn” zei een van de ADF vrijwilligers.

Dwang

Iedereen heeft wel eens last van onrust, angst, of onzekerheid. Bijvoorbeeld als je op reis gaat en je twijfelt of je je paspoort wel bij je hebt. Dat is heel normaal. Wanneer deze twijfel, angst en/of onrust je leven intens verstoren, kan er sprake zijn van een dwangstoornis. Ervaringsdeskundige Erol van den Bergh en psychiater en ervaringsdeskundige Menno Oosterhoff vertellen er meer over in dit interview met De Telegraaf.

Behandeling

Hanna Damwichers en Menno Oosterhoff waren als dagvoorzitters actief. “Het is prachtig dat er zoveel behandel mogelijkheden zijn. Dwang is een rotziekte en als je ermee te maken krijgt, dan kan het heel zwaar zijn.” aldus Menno Oosterhoff .

Het geeft hoop wanneer mensen het idee hebben dat er wat aan te doen is. Bij de tweede dag van de dwang zijn een aantal behandel mogelijkheden aan bod gekomen, zoals Transcraniële magnetische stimulatie (TMS), Deep Brain Stimulation (DBS), Kortdurende Intensieve (thuis) Behandeling en het SPACE programma voor ouders van kinderen/jongeren met dwang SPACE (= Supportive Parenting for Anxious Childhood Emotions).

Wil je meer weten over behandel mogelijkheden voor jouw psychische klachten, neem dan contact op met de telefonische hulpdienst van de ADF stichting. Onze ervaringsdeskundige vrijwilligers zitten voor je klaar om te luisteren naar je verhaar, tips te geven voor het dagelijks leven en je te helpen bij het vinden van de juiste behandeling. We zijn op werkdagen bereikbaar van 9.00 tot 13.30 uur op telefoonnummer: 0343 753009.

In 2019 hebben Menno en Hanna het OCDcafé opgericht. Er is hard gewerkt aan een nieuw online platform. Bij OCDcafé kan iedereen met een dwangstoornis terecht voor lotgenotencontact, nieuws, chats, videobellen en ontmoeting. Je kunt zelf initiatieven ontwikkelen, groepen maken, chats starten en nieuws delen. Je kunt je ook aansluiten bij bestaande groepen. Het platform is er ook voor naasten. Op deze bijzondere dag werd het nieuwe platform van OCDcafé officieel geopend. Het nieuwe platform van OCDcafé is tot stand gekomen in samenwerking met de ADF stichting.

Nieuwsgierig? Wil je ook meedoen met OCDcafé? Dat kan! De eerste maand kun je het nieuwe platform van OCDcafé gratis uitproberen. Kijk snel op: https://ocdcafe.nl/ Na een maand kun je deelnemen aan OCDcafé als je ONLINE Vriend van ADF bent.

Perinatale OCD

Marjolijn Kraaij vertelde haar persoonlijke verhaal over perinatale OCD. Dat is OCD rondom de zwangerschap en geboorte. Ik werd geraakt door haar pure eerlijke verhaal. Bij OCDcafé begeleid ze ook een lotgenotengroep voor mensen met deze vorm van OCD.

De maatschappij dat zijn wij.

Zelf ben ik ook het podium op gestapt en heb een kort praatje gehouden over de ADF stichting in de samenleving. Bij de voorbereiding van dit praatje dacht ik aan de spreuk ‘De maatschappij, dat zijn wij’. Ik vertelde over mijn eigen ADF gezin. Mijn man heeft last van dwang, de ene zoon heeft paniekaanvallen en hyperventilatie, de andere een fobie en ik ken zelf angst vanuit mijn jeugd. Het is bijzonder wat een patiëntenvereniging als ADF voor ons en al die andere mensen betekent met  lotgenotencontact, voorlichting, telefonische hulpdienst, wetenschappelijk onderzoek, trainingen, wandelingen en nog veel meer.

Voor mij begon het allemaal met een gesprek met de telefonische hulpdienst. Via ADF kwam ik bij Thea van Bodegraven, zij is coach en trainer voor naasten. Ik heb zoveel aan haar gehad. Zij was ook bij deze bijzondere dag aanwezig. We hebben fijn bijgepraat en iemand heeft een mooie foto van ons genomen. Mijn moeder zou zeggen “Een dag met een gouden randje”.

De Tweede dag van de Dwang werd geopend door Ton van Balkom, psychiater bij GGZinGeest en bestuurslid bij de ADF stichting. De dag werd muzikaal versierd met twee vrolijke, herkenbare, zelf geschreven nummers door Geert-Jan van Dussel, ervaringsdeskundige vrijwilliger bij ADF.

 

Dankbaar voor deze mooie dag. Dat gaan we vaker doen.

 

 

 

 

 

Ellemieke Hemmers
Coördinator lotgenotencontact en trainingen, ADF stichting

1,8 miljoen Nederlanders hebben een persoonlijkheidsstoornis: een psychische aandoening ontstaan vanuit de invloed van je omgeving, (traumatische) ervaringen en erfelijke karaktertrekken op je persoonlijkheid. Een persoonlijkheidsstoornis uit zich in gedrag en hardnekkige patronen die contact met anderen bemoeilijken en je in het dagelijks leven kunnen belemmeren. Om het gedrag en de hardnekkige patronen in het dagelijks leven positief te veranderen, is er baat bij een klinische behandeling. Op dit moment is deze klinische behandeling maar op een zeer beperkt aantal plekken beschikbaar, waardoor de wachtlijsten erg lang zijn. Een van die plekken waar de behandeling wordt aangeboden is Pro Persona’s Centrum voor Psychotherapie (het CvP), in Lunteren. Dit is een kliniek van Pro Persona waar cliënten vier nachten per week verblijven en groepstherapie krijgen. De dag bestaat uit sessies als psychotherapie, beeldende therapie en psychomotorische therapie.

Helaas heeft Pro Persona besloten om de kliniek per 1 juli te sluiten. Met deze sluiting blijven er nog maar 5 soortgelijke klinieken over in Nederland. Voor deze 1,8 miljoen Nederlanders is het van levensbelang dat het CvP open blijft.

Waarom is het belangrijk?
Door de manier waarop een persoonlijkheidsstoornis zich uit, werken ambulante behandeling namelijk niet altijd voldoende. Een klinische opname kan nodig zijn om tegen je patronen aan te lopen en ermee geconfronteerd te worden. Tegelijkertijd bieden klinische settings een veilige omgeving voor de persoon om te werken aan deze klachten. Vanwege emotieregulatieproblematiek en depressieve klachten die vaak gepaard gaan met persoonlijkheidsproblematiek kunnen dit soort klinieken letterlijk levensreddend zijn. Door dag en nacht met lotgenoten te zijn voel je dat je er niet alleen voor staat, je doet het samen. Uitzichtloosheid verandert voorzichtig in een beetje perspectief en vervolgens in vertrouwen en in hoop.

Voor veel cliënten die nu in behandeling zijn bij het CvP vallen die hoop en dat vertrouwen in duigen, nu de kliniek haar deuren per 1 juli zal sluiten. De verklaring hiervoor is dat het geld op is en de wachtlijsten lang zijn. Door het CvP te sluiten zouden andere mensen, die goedkoper te behandelen zijn, eerder aan de beurt komen. De wachtlijsten zijn inderdaad een gigantisch probleem, het mag echter niet zo zijn dat wij onder de gevolgen hiervan moeten lijden. Het CvP moet openblijven!

De opties in de regio raken op. Behandeling heeft voor ons ook zin! Meerdere mensen zouden er zonder het CvP niet meer zijn geweest, wat zal er dan gebeuren als het CvP sluit?

Deze prachtige plek moet blijven bestaan. Teken en deel deze petitie: Houd het Centrum voor Psychotherapie open!

Laatst hoorde ik iemand zeggen: “Door in therapie te gaan hou je de angst in stand.” Weet je wel waar je het over hebt?! Ik heb te dealen met heftige paniekaanvallen die mij plotseling kunnen overvallen, waardoor ik geen controle meer heb over mijn lichaam. Mijn benen trillen en ik krijg ze niet stil. Op een gegeven moment voel ik de verzuring, maar het blijft doorgaan tot de paniekaanval voorbij is. Daarna kom ik terecht in de nasleep en hebben mijn benen een aantal dagen nodig om te herstellen. Dit proces is heel zwaar. Bij iemand in een rolstoel vraag je toch ook niet “Wanneer kan je nou eindelijk weer eens lopen?” Niemand die aan mij ziet waar ik mee worstel, als ik ze het niet vertel en dat maakt het heel lastig. In mijn volgende column wil ik hier dieper op in gaan.

Die lieve buurvrouw, die gekke collega, die grappige oom, die zorgzame kennis… Zij kunnen net als ik last hebben van een psychische aandoening. En dit zie je meestal niet aan de buitenkant. Door het taboe dat heerst op psychische aandoeningen houden veel mensen het voor de buitenwereld geheim. Ik heb dat zelf ook jaren gedaan en sinds dit jaar besloten het niet meer geheim te houden. Ik hoop dat ik daarmee andere mensen kan inspireren, want door onze angsten te delen met de maatschappij laten we zien dat het iets is waar we ons niet voor hoeven te schamen.

Het is volkomen begrijpelijk dat mensen met psychische aandoeningen het geheim houden. Dat vreselijke taboe wat er (nog) op rust. Hoe de maatschappij denkt over psychische aandoeningen doet mij pijn. Het is al zo zwaar en dan voelen we ook nog niet de ruimte om het te delen, omdat er zoveel vooroordelen zijn.

Toen ik op 31 december 2021 aan het nadenken was over mijn goede voornemens besloot ik meer te willen gaan doen voor de Angst, Dwang en Fobie stichting. Een stichting die zich inzet voor de belangen van mensen die worstelen met psychische aandoeningen zo als ik. Vooral het taboe wat anno 2022 nog steeds rust op psychische aandoeningen raakt mij enorm. Door mijn verhalen te delen hoop ik het de aandacht te geven wat het verdient!

Door de vooroordelen is het twijfelen aan jezelf extreem. Terwijl we sterker zijn dan we denken. En wij mogen ons laten zien. Laten zien zoals we zijn. Onze angsten mogen er zijn en met een maatschappij die ons daarin serieus neemt wordt het voor ons alleen nog een gevecht tegen de angst en niet meer tegen de maatschappij. Ik geloof dat een hele hoop mensen, net als ik, lucht krijgen. We hoeven ons niet meer te schamen voor onze psychische aandoening,  als het taboe wat rust op psychische aandoeningen verdwijnt.

Deze column schrijf ik daarom niet alleen aan mijn lotgenoten, maar ook aan de maatschappij. Geloof mij: ook in jouw directe omgeving zijn er mensen die iedere dag vechten tegen hun angst en jij kan een positief verschil maken in zijn of haar leven door anders te kijken naar psychische aandoeningen.

Liefs,

Frederike

Heb je na het lezen behoefte aan contact met iemand die net als jij worstelt met dezelfde angst? Neem dan contact op met de ADF stichting. We hebben een telefonische hulpdienst, lotgenotengroepen en twee online platforms waarop je lotgenoten kunt ontmoeten: MeetMyFear en OCDcafé

Open, eerlijk, steunend, taboe doorbrekend. Marjolijn van Kooten vertelt in deze podcast van Mischa Blok over haar angst en therapie. Meer dan 20 jaar heeft ze last gehad van een angststoornis. Het heeft haar veel gekost en het heeft haar bewogen cabaret te gaan spelen en directeur te worden bij de ADF stichting.

Hoeveel humor zit er in een psychiatrische aandoening? Best veel blijkbaar, want ze maakt al jarenlang psychiatrisch cabaret. Als ervaringsdeskundige wil ze het taboe doorbreken, zodat lotgenoten zich minder alleen en onbegrepen voelen. ‘Normaal betekent dat je nog geen diagnose hebt.’

Luister de podcast Mischa en Marjolijn van Kooten

In januari 2022 vertelde Jikkie haar verhaal aan de ADF stichting en wij delen hier graag haar verhaal met jullie: Mijn naam is Jikkie Schelling en dit jaar studeer ik af aan de HKU als regisseur en scenariste. Samen met een groep fantastisch creatieve en gemotiveerde mensen maak ik een film een korte fictie film: Funny Feeling. De film schijnt een licht op het maatschappelijke stigma omtrent mentale gezondheid.

Het wordt een tragikomische roadmovie te voet die het verhaal volgt van Lino, een jonge vrouw met een angststoornis die nauwelijks meer verder dan haar voordeur komt. Wanneer Lino zich op een warme zomerdag tóch naar buiten moet wagen is dit het begin van een onverwachts kleurrijke en bitterzoete zoektocht naar menselijk begrip. Een verhaal dat wij zó belangrijk vinden om te vertellen en het kost geld om een film te maken. Help jij ons mee om deze mooie film te maken?

Sinds deze week zijn wij met onze crowdfundcampagne live gegaan op het platform voordekunst. De campagne is hier te bekijken: Funny Feeling door Jikkie – voordekunst

Elke donatie telt! Het verspreiden van de campagne kan ons ontzettend helpen. Doneer jij ook een (klein) bedrag om ons te helpen? Deel jij ons bericht op social media? Wij vanaf nu te volgen op onze instagram pagina @funnyfeeling_film. Regelmatig plaatsen we updates rondom het project. Leuk om te volgen als je interesse hebt om op de hoogte te blijven!

Bedankt voor je steun.

Met de ADF stichting ondersteunen wij deze petitie. In dit filmpje zie je waarom: Vergoeding afbouwmedicatie op maat

Afbouwmedicatie op maat (taperingstrips) kan het verschil maken voor mensen die willen stoppen met deze medicatie. Zo’n 70 % van de mensen die eerder tevergeefs probeerde te stoppen maar daar niet in slaagde vanwege onttrekkingsklachten, slaagt daar wel in met taperingstrips. Omdat met taperingstrips een meer geleidelijke afbouw mogelijk is, worden ontwenningsverschijnselen vermeden of verminderd.

Het probleem is echter: taperingstrips worden nog steeds niet vergoed door de zorgverzekeraars(behalve DSW). Daardoor blijven velen verstoken van een hulpmiddel dat al sinds 2015 beschikbaar is.

Na een mislukte afbouwpoging durven veel mensen het niet opnieuw te proberen en beginnen noodgedwongen opnieuw met de medicatie die ze eigenlijk niet meer nodig hebben – met alle nadelen van dien voor hun gezondheid, geestelijke gesteldheid en levensvreugde.

Wij, Vereniging Afbouwmedicatie en Stichting Opiaten Afbouwen zijn daarom de petitie Vergoeding Afbouwmedicatie NU! gestart. Wij hopen dat u ons wilt helpen door het spotje en de petitie bij zoveel mogelijk mensen onder de aandacht te brengen.

Daarmee helpt u ons de politiek en zorgverzekeraars ervan te overtuigen dat taperingstrips vergoed moeten worden, zodat veilig afbouwen voor iedereen toegankelijk wordt. Want mensen die problemen hebben met afbouwen zijn geen aanstellers, maar patiënten die geholpen moeten en kunnen worden.

Steunt u ons? Teken dan onze petitie: https://www.vergoedingafbouwmedicatienu.nl/

De petitie gaan wij op 22 maart as. aanbieden aan de Tweede Kamer, samen met het door ons samengestelde boek ZWART, waarin mensen vertellen over hun persoonlijke ervaringen met afbouwen. Maar ook na de 22ste blijft de petitie doorlopen: tekenen en verspreiden heeft dus altijd zin!

Wil jij de strijd met je dwangstoornis aan?

Word jij dagelijks belemmerd door een dwangstoornis (OCD) en wil je dat het niet langer je leven bepaalt? In een mogelijk nieuwe serie van het KRO-NCRV programma Levenslang met Dwang gaat een groep van zes personen de strijd aan met hun dwangstoornis.

Onder deskundige begeleiding van gespecialiseerde therapeuten zul je tijdens een bijzondere trip in Nederland dagelijks intensief door middel van exposure-therapie kunnen werken aan je dwang.

Een aantal voorbeelden van een dwangstoornis:

  • Smetvrees: het constant wassen en schoonmaken van handen of bepaalde voorwerpen of het vermijden van alles wat vies kan zijn. Dit bijv. uit angst om besmet te raken of iemand anders te besmetten.
  • Controledwang: het herhaaldelijk controleren of iets veilig is, bijv. de sloten, stopcontacten, het gas.
  • Ordedwang: alles moet constant geordend en netjes zijn, niets mag anders staan of afwijken. Alles moet altijd op de eigen manier.
  • Verzameldwang: alles verzamelen uit angst om iets kwijt te raken, of iets te missen wat later nog nodig kan zijn, of uit angst dat er anders een ramp gebeurt.
  • Dwanggedachten: constant gedachten hebben iets te moeten doen om iets vervelends te voorkomen. Of bijv. gewelddadige gedachten hebben over iets of iemand terwijl je dat helemaal niet wilt.

Heb jij een dwangstoornis en wil jij je de strijd hiermee aangaan? Geef je dan op via deze link: https://bluecirclecasting.nl/programma/levenslang-met-dwang

Heb je vragen over de mogelijk nieuwe serie, mail dan naar: levenslangmetdwang@fremantle.com

 

Community voor en door mensen met OCD en hun naasten

In oktober 2019 organiseerden Hanna Damwichers en Menno Oosterhoff een open inloop voor mensen met een dwangstoornis. Menno had al eerder zulke ontmoetingen georganiseerd en deze waren telkens hartverwarmend gebleken. Hanna hing wat briefjes op in de buurt. Menno zette iets op Twitter. We grapten al over een tweede Project X (een uit de hand gelopen feest dat was aangekondigd via Facebook en waar destijds veel teveel mensen op af waren gekomen). Er kwamen drie mensen naar onze bijeenkomst. Ondanks de lage opkomst was de herkenning groot en de gesprekken waardevol genoeg om het evenement nog eens te herhalen.

Na een aantal bijeenkomsten waren we met een mooie club van tien mensen. Toen we door corona niet meer fysiek bijeen konden komen besloten we onze ontmoetingen voort te zetten via internet. De groep groeide en we maakten Whatsappgroepjes zodat mensen elkaar konden opzoeken wanneer ze dat zelf wilden. Na enige tijd lanceerden we een eenvoudige website en kondigden de bijeenkomsten breder aan. De nodige media-aandacht zorgde ervoor dat de aanmeldingen binnen stroomden. Er kwamen steeds meer vrijwilligers bij. Zij werden groepsbeheerder en gespreksleider bij groepen van OCDcafé. Op dagelijkse basis werd er haast 24/7 actief met elkaar gecommuniceerd. En nu, in het voorjaar van 2022, zijn we met een groep van ongeveer 1000 mensen met OCD en hun naasten een echte OCD community!

Op 25 maart opent het nieuwe sociaal platform van OCDcafé op www.ocdcafe.nl. Hier kunnen mensen met elkaar ervaringen uitwisselen in chatgroepen, op fora, met videobellen en 1-op-1 berichten. Wij vinden het belangrijk dat mensen zelf kunnen bepalen wanneer en met wie zij contact willen hebben en zo intensief als mensen zelf willen. Sommige mensen vinden eens per maand videobellen voldoende, anderen spreken graag dagelijks lotgenoten via geschreven berichten. OCDcafé biedt gemodereerde groepen met een ervaringsdeskundige als groepsbeheerder en mensen kunnen ook zelf groepen maken. Er zijn openbare groepen, groepen waar je toegang voor vraagt en groepen die verborgen zijn. Soms is de schaamte omtrent bepaalde onderwerpen namelijk zo groot dat je het liefst in een klein groepje ervaringen wilt uitwisselen zonder dat andere platformgebruikers dat kunnen zien. Ook dat is mogelijk.

Lotgenotencontact is ondersteunend en kan een je helpen bij het leren omgaan met de aandoening, maar het is geen vervanging voor de juiste behandeling. Via onze site en in groepen verwijzen we naar betrouwbare informatie over OCD en behandeling op OCDnet.nl en naar het therapeutennetwerk van de ADF Stichting.

OCDcafé is er ook voor naasten. Er zijn onder andere groepen voor ouders en partners. Het is telkens ongelofelijk hoe steunend de ervaringen van anderen kunnen zijn die jouw situatie door en door begrijpen. Ook voor naasten kan OCD voor eenzaamheid zorgen, voor vermoeidheid en voor stress. Maar naasten voelen zich met name vaak machteloos, omdat ze degene die hen lief is zo zien lijden en strijden. OCDcafé wil graag ruimte geven om te praten over waar mensen met OCD en hun naasten tegenaan lopen, om tips uit te wisselen, om tegenslagen én successen te delen.

Op deze manier hopen we bij te dragen aan herkenning en begrip, voor elkaar en ook voor jezelf!

Wil je meer informatie? Of gelijk aanmelden? Kijk dan snel op OCDcafé. De eerste maand kun je gratis gebruik maken van het nieuwe platform, daarna vragen we je om online Vriend te worden voor €25 per jaar. Wil je meer doneren? Dat kan! Je kunt ook een extra vriendschap doneren. Klik HIER om Vriend te worden of extra te doneren. Heb je het niet zo breed en wil je toch Vriend worden van ADF? Mail dan naar lotgenotencontact@adfstichting.nl voor de mogelijkheden.

Wandelen met ezeltjes, boodschappen doen met de hond en uitgedaagd worden door een paard. Therapie met dieren: het is inmiddels geaccepteerd en de ‘werking’ zelfs wetenschappelijk bewezen. Voor Vizier 1, die bij Vrienden van ADF Stichting begin april op de deurmat ploft, interviewden we drie mensen met angstklachten die hun ziel en zaligheid terugvonden bij therapeuten op vier poten  – of eh – hoeven. Oud politieman Marcel de Korte over zijn hulphond: “Ik heb mijn vrijheid en zelfstandigheid terug. Dat is een grote rijkdom. Funky doet me leven in plaats van overleven.”
Vriend van ADF
Wil jij Vizier ook graag thuis ontvangen? Wil jij ons mooie werk graag ondersteunen? Help mee en word Vriend van ADF . Je ontvangt vier keer per jaar ons mooie prijswinnende blad Vizier, krijgt korting op onze activiteiten en steunt ons in de ontwikkeling van lotgenotencontact, telefonische hulpdienst en wetenschappelijk onderzoek.

Het is december 2019 wanneer mijn man en ik op zoek zijn naar een nieuw huisdier. Kort daarvoor was onze poes Ted overleden. Tijdens het zoeken viel een foto met twee bang kijkende kittens ons op. De tekst er onder: “Twee extreem angstige kittens opzoek naar een huisje”. De tekst sprak ons meteen aan. Niet alleen omdat ik graag huisdieren wil die minder makkelijk een nieuw huisje kunnen vinden, maar ook omdat het woordje “angstige” mij aansprak. Hier later meer over!

Samen besloten wij om het asiel te bellen. Ik werd doorgeschakeld met een pleeggezin voor dieren. Lola en Luna bleken zo ontzettend angstig te zijn dat zij zich niet konden aarden in het asiel. Het pleeggezin had de kittens in huis genomen om te helpen met hun angsten. Aan de telefoon met het pleeggezin begon ik te beseffen dat Lola en Luna alleen met de beste zorg, aandacht en liefde een fijn leven konden krijgen. Ik ben geen psycholoog. Ik heb ook geen ervaring met dieren socialiseren. Wel heb ik veel ervaring met het hebben van angst, dus weet ik als geen ander hoe je angsten kunt overwinnen.

Angsten kunnen je leven volledig beheersen. Dit was dan ook meteen een reden om een kennismakingsafspraak te maken en zo zijn wij een week later naar Uden gereden om de kittens te zien. Mijn hart brak toen ik ze zag. De angst in hun ogen. Ik herkende mezelf. We hadden geen twijfel meer en hebben de kittens diezelfde dag nog mee naar huis genomen.

Nu zijn we twee jaar verder en ik had nooit durven dromen wat voor een goede keuze het was om deze dametjes in huis te nemen. Het was een heel lang proces en de vooruitgang ging met mini stapjes. Ik heb mijn eigen ervaringen, therapieën en oefeningen ook op hun toegepast en met een prachtig resultaat!

Op dit moment zijn ze af en toe nog wat angstig, maar het is leefbaar. Voor mij zelf vind ik dat nog niet. Ik heb angsten die mijn leven nog te veel beïnvloeden en mijn leven beperken. Gelukkig heb ik een lieve man naast mij en twee katten die mijn angsten als geen ander begrijpen.

Durf jij te dromen dat jouw angsten ook minder kunnen worden? Ik wel! Lola en Luna zijn voor mij het levende bewijs dat het echt mogelijk is.

Hou hoop!
Veel liefs,

Frederike

Viervoeters kunnen trouwe vrienden zijn in moeilijke tijden. In de eerste editie van ons blad Vizier staan interviews met drie mensen die lief en leed delen met hun behaarde vrienden. Wil jij Vizier ook lezen? Kijk dan hier hoe je Vriend kunt worden van ADF, dan ontvang je het blad 4x per jaar digitaal of door de brievenbus.