Het maken van video’s hielp mij erbovenop

Wat zijn jouw ervaringen met angst?
“Vanaf mijn 13e begon ik last te krijgen van verschillende fysieke klachten, waaronder buikpijn die voort bleek te komen uit angst. Ik had last van PTSS (Posttraumatische stressstoornis), een gegeneraliseerde angststoornis, pleinvrees en emetofobie (overgeefangst). Het was zo ernstig dat ik tussen mijn 16e en 24ste volledig geïsoleerd thuis zat. Ik was echt een kluizenaar in die tijd. Ging ik naar de psycholoog, dan brachten mijn ouders mij. In deze tijd heb ik heel veel eenzaamheid ervaren, dat vond ik het ergste aan de hele situatie.”

Wat hielp jou om te komen waar je nu bent?
“Ik was altijd tegen het gebruik van medicatie, want ik moet het toch zelf kunnen oplossen? Daarnaast was ik bang voor de bij werkingen. Toen corona kwam besloot ik er toch mee te starten. Uiteindelijk had ik nergens last van en kon ik goed opbouwen. Na een tijdje merkte ik dat het beter ging. Waar ik eerst vijftig gedachten had voordat ik de deur uitging, zijn dat er tegenwoordig maar iets van twintig. Ik kan de gedachten nu beter aan. De medicatie gebruik ik nog steeds, want het verlaagt bij mij de drempel om iets te ondernemen. Voorheen kon ik bijvoorbeeld in een restaurant heel erg bezig zijn met dingen om mij heen: de mensen, de deur van het restaurant, het toilet. Ik wilde alles in de gaten houden en had hierdoor veel onrust. Ben ik nu in een restaurant, dan heb ik er veel minder gedachten over. Ik ben nog steeds dagelijks dankbaar dat het zoveel beter gaat.”

Was je ook in therapie?
“Ja, de traumabehandeling heeft me veel gebracht, de andere behandelingen hielpen niet. Men zegt weleens dat wat je aandacht geeft, groeit. Als ik aandacht gaf aan mijn hoofd of buik, werd het allemaal stukken erger. Daarom ben ik naast deze behandelingen ook op zoek gegaan naar iets wat me gelukkig maakt. Ik kwam terecht bij dagbesteding waar ik mij prettig en op mijn plek voelde. Ook had ik een coach om mee te wandelen en praten. Plus: ik ben uit huis gegaan. Ik ben heel gelukkig met mijn ouders, maar ik bleef vastzitten in mij n oude patronen. Door op mezelf te gaan wonen, moest ik echt opnieuw beginnen en dat hielp!”

Hoe begon je met het maken van video’s?
“Het begon met het maken van muziekvideo’s op bestaande nummers. Toen ik thuis kwam te zitten door de angstklachten begon ik met het maken van video’s om aan de buitenwereld te laten zien hoe het met mij ging. Veel mensen snapten helemaal niet wat ik doormaakte, maar gaven me wel geregeld adviezen. Dus besloot ik om mijn leven te gaan filmen. Toen ik klaar was met school heb ik de gemaakte video’s verwerkt tot een documentaire. Deze heb ik laten zien bij een Nijmeegs productiebedrijf. Ze waren enthousiast en wilden met verder helpen. Omdat er nog een en ander aan gewijzigd moest worden, werd ik gekoppeld aan filmmaker Merlijn Janssen-Steenberg. Samen hebben we wat extra videomateriaal opgenomen om zo de uiteindelijke documentaire in elkaar te zetten.”

Hoe is het om je eigen video’s terug te zien?
“In het begin ging ik zelf op de gang staan als ik de documentaire liet zien tijdens een gastles. Ik vond het lastig en was bang dat ik zelf weer zou gaan
meehuilen. Inmiddels raakt het me niet meer, ik kijk ook niets meer terug en upload geen video’s meer. Het maken van de video’s heeft me geholpen in de tijd dat ik me shit voelde. Vooral als ik reacties kreeg van mensen die er herkenning in vonden en er iets uit haalden.”

Vertel eens over die reacties?
“Toen de documentaire net uit was, kreeg ik wel vijftig reacties! Ik kreeg mails, berichten via Instagram en werd zelfs aangesproken op straat. Zoveel mensen die er herkenning in vonden. Het overviel me wel een beetje. Ik had me ook ingesteld op vervelende of negatieve reacties, want dat gebeurt al gauw als je video’s online plaatst. Maar ik heb geen enkele negatieve reactie gehad. Eén van de meest bijzondere kwam via een oud hulpverlener van mij. Ze bood haar excuses aan omdat ze mij niet goed had kunnen ondersteunen in mijn proces, zei dat ze de behandeling anders had willen aanpakken.”

Hoe ziet je leven er nu uit?
“Ik ben al vier jaar uit de ellende en heb nu nog maar zo’n 10-20% van de tijd last van de angststoornis. Ik kan werken, ik kan dingen doen met vrienden, ik heb een eigen onderneming opgezet waar vanuit ik verschillende projecten organiseer. Zo geef ik als ervaringsdeskundige gastlessen op verschillende locaties. Zo mocht ik laatst spreken bij een symposium voor honderdtwintig mensen! Ook ben ik uitgenodigd bij werksessies van de gemeente Nijmegen, ik mag meedenken over hoe we jongeren die uit beeld zijn meer kunnen betrekken bij de maatschappij. Voor mij was de eenzaamheid het allerergste en mijn hart gaat dan ook uit naar tieners die alleen thuis zitten. Ik begeleid een jongerengroep en ik bedacht vorig jaar een project waarbij ik met jongeren fruit ging plukken van bomen die op openbare plekken staan. In de dagen daarna verwerkten we dit fruit tot moes, jam en muesli. Die lekkernij en bezorgde ik vervolgens bij mensen die thuis zitten of veel alleen zijn. Ik hoop dit jaar financiering te vinden om dit te herhalen. Daarnaast ben ik ook een boek gaan schrijven! Hierin ga ik het hebben over hoe ouders hun kinderen kunnen ondersteunen als ze thuis zitten.”

TIPS VAN ANNE

• Oefen met jezelf uit te spreken.
  Als iemand je bijvoorbeeld mee vraagt naar de bioscoop, zeg dan niet: ‘Nee ik wil niet’, maar vertel wat er in je omgaat. Bijvoorbeeld: ‘Ik zou graag mee willen naar de bioscoop, maar ik merk dat het me angstig maakt want…’. Dus transparant zijn over wat er in je hoofd omgaat.
• Voor ouders: probeer het kind los te zien van de angst, blijf ook diens karakter zien.
  Ik heb bijvoorbeeld mijn stemmetjes een naam gegeven. Zo heb ik Dikke Berry, die ik voor me zie als een dikke boeddha. Zijn stem kan zo aanwezig zijn dat de andere stemmen er niet tussen kunnen komen. Maar ondanks Dikke Berry, ben ik ook nog steeds Anne.
• Houd hoop!
  Het kan beter worden, ik ben een levend voorbeeld. Ik heb mij zo hopeloos gevoeld en dacht dat het nooit meer goed zou komen. Mijn hele leven speelde zich af in mijn slaapkamer. Maar van volledig geïsoleerd thuiszitten ben ik naar een eigen onderneming gegaan. Ik had nooit gedacht dat dit mogelijk was toen ik 17 was.

Bekijk hier de documentaire (On)zichtbaar – Leven met een Angststoornis.

Anne is onder de naam BlueAnne ook de vinden op Instagram en Youtube en op haar eigen website www.anneblaauw.nl.

Dit interview verscheen als eerst in ons magazine Vizier editie 1-2025.