Nieuwsgierig geworden omdat je er niet bij kon zijn?
Kijk hier de livestream terug!

Hier een willekeurige greep uit de reacties die we hebben ontvangen in de dagen en weken na het congres!

“Het was een mooi congres en goed georganiseerd. De tragiek van een goede organisatie is dat je er niks van merkt. Dan lopen dingen goed. We zijn ook niet elke dag blij dat we geen pijn hebben.  Zo waarderen we ook niet dat op een congres niet van alles fout loopt. Maar ik wel. Bedankt dus.”

“Zaterdag, gisteren, ben ik samen met een lotgenoot naar een congres gegaan van de ADF (angst, dwang, fobie) stichting. Ik kon gelukkig met haar meerijden, dat scheelt mij heel veel angst, spanningen en prikkels. Zo’n congres met drukte en al is niet iets waar ik graag naartoe ga, het is heel vermoeiend en belastend en ik zie er dus ook wel tegenop. Ik sta niet te juichen maar dit is wel een bewuste keuze. Dit was een congres voor en door lotgenoten en wat professionals binnen deze doelgroep. Een veilige plek dus gezien het soort mensen wat er komt en de onderwerpen die er daar die dag toedoen. Ook erg leuk om wat bekende van dit vrijwilligerswerk tegen te komen daar. Het sporadische contact dat er is, is heel spontaan en warm. Mensen die geïnteresseerd zijn in mensen. Kwetsbaarheid is toegestaan.”

“De toegankelijkheid van de specialisten viel mij op en vond ik een goede ontwikkeling. Pro persona die voorlichtingsmomenten geeft voor mensen die therapie overwegen. Ik vond de GGZ specialistische deelnemers dus ook erg persoonlijk overkomen, in plaats van afstandelijk en onpersoonlijk.”

“Aan het einde van de cabaret voorstelling werd de mogelijkheid aangeboden om met een microfoon iets te zeggen over iets wat je deze week als positief hebt ervaren. Ik voelde de spanning enorm stijgen, want ik wil wel maar vind dat doodeng. Omdat deze dag voor mij al een exposure oefening op zich was, wilde ik deze kans ook nog aanpakken. Gelukkig wilde er niet veel mensen, was de man met de microfoon in de nabijheid en gaven ze net genoeg tijd om even te mogen twijfelen. Dus met enorme zenuwen en angst heb ik ook gesproken. Het was raar om mijn stem door de microfoon te horen. Het ging niet zoals ik het bedacht had en me had voorgenomen, maar.. ik heb het gedaan en daar gaat het om. Daarna heb ik wel even een half uur moeten nemen om bij te komen van die spanningen. Doodeng in zo’n grote zaal en dan zat ik nog op een stoel tussen het publiek.”

“Mijn compliment voor de samenstelling van het programma. Divers, zelf indeelbaar en de cabaret en Menno’s lezing maakte alles heel luchtig en leuk. Ik ervaarde een gevoel van veel positiviteit, hoop, aandacht voor moderne ontwikkelingen en verbondenheid. Een soort lotgenotenbijeenkomst XXL.”

 

 

 

Zoeken
X