Vertel ons gerust hoe je je voelt.

Welkom bij de ADF stichting. ADF staat voor: Angst, Dwang en Fobie. Heb je klachten op dit gebied, dan kun je bij ons terecht. Voor een luisterend oor, een goed gesprek, meer informatie, wie weet handige tips om er mee om te gaan of advies over behandeling. Wij zijn er voor jou en méér dan een miljoen andere mensen in ons land die met hun angst, dwang of fobie willen omgaan. Bel gerust als je een keer met iemand wilt praten die er het nodige van af weet. Even je hart luchten? Wij staan er open voor en helpen je graag om je weg te vinden.

Isolofobie = Verlatingsangst of Separatieangst: de extreme angst om verlaten te worden door mensen van wie je houdt.

Dat kunnen je ouders zijn, je partner, je kinderen, of een ander die je heel nabij is. Zonder dat daar echt reden toe is, piekeren mensen met verlatingsangst dat ze in de steek worden gelaten, bedrogen door hun partner, gedumpt door vrienden.

Als die gedachten steeds weer terugkeren, je leven en gedrag gaan bepalen, dan is er sprake van verlatingsangst.

Kinderen

Bij baby’s vanaf ongeveer 6 maanden is verlatingsangst een normale stap in de emotionele ontwikkeling. Als een kind ouder wordt, leert het dat ouders ook weer terugkomen als ze even weg zijn geweest. Wordt het zelfvertrouwen onvoldoende opgebouwd, dan leert het kind niet om afstand te nemen.

  • Kinderen kunnen nachtmerries hebben.
  • Totaal overstuur raken als de ouders of verzorgers er niet zijn.
  • Buitensporig bang zijn dat een van hen iets overkomt.
  • Niet willen slapen, spelen, etc. als de ouder er niet bij is.

Volwassenen

  • Extreme gevoelens van jaloezie.
  • Continue behoefte aan bevestiging van je partner.
  • Grote angst dat de ander je verlaat of dat diegene iets overkomt.
  • Angst om alleen te zijn of alleen iets te ondernemen.
  • Nachtmerries (dat je verlaten wordt).
  • Moeite met het aangaan van betekenisvolle relaties (‘hij of zij laat me toch in de steek’).

Kinderen

Soms kan verlatingsangst ontstaan door een onveilige hechting in de kindertijd: de ouders waren onvoldoende aanwezig of bereikbaar waren, er zorgden te veel verschillende personen voor het kind of er was sprake van verwaarlozing of mishandeling

Bij kinderen speelt hun grote afhankelijkheid een rol: als zij niet weten op wie zij kunnen steunen, dan geeft dat emotionele onzekerheid die doorwerkt in de volwassenheid.

Volwassenen

Bij volwassenen kan de verlatingsangst plotseling opduiken na een ingrijpende ervaring, zoals het bedrog van een partner. De oorzaak kan ook liggen is een psychische aandoening, zoals autisme of een borderline stoornis. En vaak is er een samenloop van diverse oorzaken.

De meest aangewezen therapie voor volwassenen is  cognitieve gedragstherapie.

Je leert naar je gedrag en je denken te kijken en daar anders mee om te gaan.

Als je angst vooral is dat je partner je verlaat, dan kan de behandelaar ook relatietherapie voorstellen, of misschien moet er gewerkt worden aan je zelfvertrouwen.

Zoek hulp als de klachten echt een probleem voor je worden, bijvoorbeeld: Je kan niet meer van huis omdat je kind dan ontroostbaar blijft, of je partner mag de deur niet uit omdat jij dan alleen bent. Bij kinderen en pubers zoek je hulp als de klachten langer dan 4 weken aanhouden. Bij volwassenen gaan we uit van een termijn van 6 maanden.

Vertel ons gerust hoe je je voelt. In de maand april kun je iedere werkdag bellen van 9.00 tot 12.00 en van 13.00 tot 16.00 uur met 0343-753 009. Voor een goed gesprek, advies, of alleen maar om even van je af te praten. Je kunt ook langskomen. Maak dan even een afspraak. Een gesprek helpt je zeker om je mogelijkheden op een rij te zetten. Hulp vragen.

Wil je wel praten over je angst, maar weer je niet hoe?
Deze 10 tips van ervaringsdeskundigen helpen je.

  1. Wees voorbereid en bewaak je persoonlijke grenzen. Bedenk van tevoren wat je wel en niet kwijt wil.
  2. Kies je eigen tijd en plaats. Het is vaak makkelijker om je angst bespreekbaar te maken in een een-op-een gesprek, dan in een groep mensen.
  3. Wees eerlijk en praat vanuit jezelf.
  4. Noem het beestje bij de naam en draai er niet om heen.. Door je stoornis te benoemen, geef je duidelijkheid.
  5. Als je het moeilijk vindt om je angststoornis onder woorden te brengen, kun je een angstige situatie omschrijven die iedereen zal herkennen. Bedenk dat je niet de enige bent met een angststoornis.. 1 op de 5 mensen krijgt er in zijn leven mee te maken. Je hoeft je niet te schamen.
  6. Als je het moeilijk vindt om het juiste moment te kiezen, dan is de vraag ‘Hoe is het eigenlijk met jou?’ een kans om eerlijk te antwoorden en bijvoorbeeld te zeggen ‘Nou, eigenlijk niet zo goed, want…’. Je kunt natuurlijk alleen vertellen wat je op dat moment kwijt wilt.
  7. Mensen hebben vaak meer begrip dan je vooraf denkt. Als jij je angst niet meer verbergt, zal je wellicht nog versteld staan van het begrip dat je krijgt.
  8. Bedenk dat delen wederkerig is. Als jij zo moedig bent om je angst bespreekbaar te maken, dan is het voor anderen ook makkelijker om eerlijk te zijn over hun eigen psychische kwetsbaarheid.

Vertel ons gerust hoe je je voelt. Elke dag van 9.00 tot 13.30 kun je bellen: 0343-753 009. Voor een goed gesprek, advies, of alleen maar om even van je af te praten. Je kunt ook langskomen. Maak dan even een afspraak. Een gesprek helpt je zeker om je mogelijkheden op een rij te zetten. Hulp vragen.

Onze hulp kost je niets. Maar als je wilt, kun je een bijdrage geven voor de kosten die wij maken om hulp te geven aan iedereen die bij ons aanklopt. Bijvoorbeeld voor ons telefoonteam, ontmoetingen met anderen, trainingen, belangenbehartiging bij zorgverleners en het mogelijk maken van wetenschappelijk onderzoek. Help je mee? Fantastisch: kijk hier hoe je ons helpt helpen.

Zoeken
X