Logo Meet My fear Samen De Angst Voorbij

Vanaf 1 februari 2022 gaat MeetMyFear live!

MeetMyFear is een online platform voor iedereen vanaf 18 jaar die last heeft van angst- en/of dwangproblemen. Maak een profiel aan en ga op zoek naar leuke vriendenmatches. Je kunt zoeken naar een lotgenoot met dezelfde angststoornis, iemand van jouw leeftijd, man of vrouw, of iemand in de buurt. Het is veilig, laagdrempelig en ook nog eens gratis. Jij houdt altijd zelf de controle, je geeft zelf aan hoe je het contact wilt invullen.

Ontmoeten

Inschrijven op MeetMyFear geeft je de kans om lotgenoten te ontmoeten: mensen als jij. Door met elkaar te praten kan je elkaar helpen en stimuleren. En het is ook gewoon gezellig. Veel mensen met een angststoornis raken vrienden kwijt of komen niet zo veel meer buiten. Dat kan behoorlijk eenzaam voelen. MeetMyFear zet het raam naar de buitenwereld weer een stukje open.

Toegang tot de besloten community

We respecteren je privacy. Juist daarom zijn de profielen op MeetMyFear niet openbaar. Wie zich inschrijft heeft toegang tot de profielen van de andere leden maar je behoudt nog steeds een hoge mate van anonimiteit. De foto(’s) die jij upload zijn voor alle leden “wazig” en daardoor onherkenbaar gemaakt. Pas als jij, uit eigen beweging, een vriendschapsverzoek accepteert of een door jouw uitgezonden vriendschapsverzoek wordt geaccepteerd, worden de foto’s zichtbaar voor jouw nieuwe vriendschapsmatch. Zodra je een vriendschap beëindigd worden de foto’s automatisch weer onherkenbaar gemaakt.

Samen de angst voorbij

Je nieuwe (angst)vrienden kunnen zelfs je buddy worden. En jij kunt een buddy voor hen zijn. We weten uit onderzoek dat mensen met een angststoornis elkaar echt kunnen steunen en motiveren. Misschien durf je samen wél die snelweg te rijden, naar de winkel te gaan of naar dat feestje. De spanning kan je delen en de successen vier je ook samen. En als je een keer in de put zit, is er niemand die het beter begrijpt dan je MeetMyFear vrienden.

Jij hebt de controle

Op MeetMyFear bepaal je zelf op welke manier je in contact wilt komen en blijven. Je kunt mailen, chatten, appen. En als je je okay voelt bij het contact, dan kan je afspreken om te bellen of elkaar te ontmoeten. Maar dat hoeft niet. Dat bepaal je zelf!

Wil je meer informatie, of wil je je graag gelijk aanmelden? Dat kan op de website: MeetMyFear

Op woensdag 9 februari organiseert ‘Naasten in kracht’ in samenwerking met de ADF Stichting een online bijeenkomst van 19.00 tot 20.30 uur voor naasten van mensen met psychische klachten.

Wat vertel ik wel en niet op werk? Combineer je werk met de zorg voor een ander met
een psychische kwetsbaarheid? Dan zijn er periodes dat het goed gaat, maar ook periodes dat het moeilijk is alle ballen in de lucht te houden. Het kan dan fijn zijn als ze op het werk weten wat er speelt zodat ze daar rekening mee kunnen houden. Maar wat vertel je wel en niet op werk?

Een van de grote valkuilen van mantelzorgers is dat ze het pas bespreekbaar maken als ze echt niet meer kunnen. Op dat moment voel je wel de noodzaak om het te vertellen, maar dat gaat dan vaak niet op de manier die je achteraf had gewild. Daarom is het beter om een afspraak te maken wanneer het thuis juist rustig is. Op dat moment voel je de urgentie niet goed, maar blijkt het toch tot betere resultaten te leiden.

Herkenbaar? Ga in gesprek met andere deelnemers op de online bijeenkomst. De bijeenkomst wordt begeleid door een ervaringsdeskundige van de ADF Stichting. Er wordt een animatie gedeeld en na een korte voorstelronde gaan we in gesprek met elkaar. Er is veel ruimte voor het uitwisselen van tips en tricks. Deelname aan deze bijeenkomst is gratis. Aanmelding is wel vereist. Na aanmelding ontvang
je een link om deel te nemen.

Meer informatie kun je vinden op de website: Naasten in kracht

Er is een maximum van 15 deelnemers. Je kunt je aanmelden voor de bijeenkomst via een
mail aan: info@rescon.nl.

Marloes Martens
projectcoördinator
www.naasteninkracht.nl

Mijn moeder vroeg me gisteren wat ik van ‘dat gebeuren bij The Voice’ vond. ‘Schandalig, respectloos en beschadigend’ was mijn reactie. Dit blog gaat niet over de vermeende daders van seksueel grensoverschrijdend gedrag, dit gaat ook niet over de meiden die nu in het openbaar vertellen wat hen is overkomen.  Ik was er niet bij, ik kan en wil er niet over oordelen. Het gaat over de media en de reacties van mensen daarop. In elke talkshow, nieuwsprogramma, of krant gaat het over wie wat gedaan heeft en of het strafbaar is of niet.

Niemand staat stil bij de gevolgen voor ons. Wij kijken er ook naar.

Slachtoffer/survivor

Met ‘wij’ bedoel ik alle slachtoffers/survivors van seksueel grensoverschrijdend gedrag in Nederland, inclusief mezelf, ik was ook slachtoffer. Naar schatting 22 procent van de vrouwen en 6 procent van de mannen heeft een vorm van seksueel misbruik meegemaakt. Dat wil zeggen dat je seksueel contact (manueel, oraal, vaginaal, anaal) met iemand hebt gehad tegen de eigen wil, al dan niet onder bedreiging. Even omrekenen: bijna 2 milioen mensen in Nederland. Een op de vijf vrouwen en een op de twintig mannen. Denk maar eens aan alle vrouwen en mannen die je kent…

Triggers

De helft van deze slachtoffers loopt psychisch vast in hun leven door PTSS, angststoornissen, slaapproblemen, verslaving, seksuele problematiek en ga zo maar door. De berichten in het nieuws, de opmerkingen op social media, thuis, in de klas en bij de sportschool veroorzaken triggers die beschadigend werken. Discussies als deze horen niet thuis aan een talkshowtafel om kijkcijfers te scoren met emotionele oneliners en juridisch gebrabbel. De opmerkingen die ik hoor en lees zijn verschrikkelijk. Iedereen vindt er wat van en deelt overal zijn of haar mening. Een greep uit de opmerkingen die ik de afgelopen week opving:

  • Er moet een pittig gesprek gevoerd worden met vrouwen die geen melding maken…
  • Die meiden zijn uit op geld.’
  • Dan hadden ze eerder aan de bel moeten trekken. Oh nee, ik kan niet slagen als artiest, dan trek ik de beerput maar open
  • Het is showbiss, alles is overdreven, als je al een opmerking maakt over seks, dan is het al verkrachting.’

Weet je wel wat je zegt? Heb je door welke triggers dit voor anderen oplevert? Hou je vooroordelen lekker bij je! 70 procent van de slachtoffers bevriest of werkt zelfs mee. Achteraf voelen ze zich schuldig en schamen ze zich dat ze niks hebben gedaan om hun grenzen aan te geven. Het heeft voor mij maanden geduurd voor ik durfde te praten over wat er gebeurt was. Een tijd lang heb ik als een zombie in overlevingsmodus de dagen doorgebracht. Het heeft me flink wat therapie en persoonlijke ontwikkeling gekost voor ik weer een beetje mezelf was. Het is logisch dat je als slachtoffer tijd nodig hebt om te overwegen of je wel of niet meldt wat jou overkomen is.

En dan nog de juridische uitglijer van Meike Lubbers aan tafel bij Beau; ‘Het is niet zomaar aanranding. Als er niet sprake is van een dwang op een bepaalde manier…’ wat een blunder was dat! Zij noemt zichzelf advocaat? Hier klopt niks van. Ik heb meegewerkt aan de campagne ‘Let’s talk about YES’ van Amnesty International. De verkrachtingswet is aangepast, alle vormen van onvrijwillige seks zijn strafbaar. Twijfel je of er sprake is van instemming (consent) bij seks? Kijk dan eens naar dit filmpje, daarin wordt het haarfijn uitgelegd aan de hand een kopje thee: Consent

Victim blaming

Wat mensen zich niet realiseren is dat iedere opmerking een trigger kan zijn voor de ellende die wij zelf hebben meegemaakt. En ‘victim blaming’ is bijna net zo beschadigend als de daad zelf. Iva Bicanic vertelt daar meer over in haar keynote lezing bij het Act4Respect congres op 27 november 2020: Victim blaming . Met tranen in mijn ogen heb ik gekeken en geluisterd. Tranen van herkenning, helaas heb ik veel van deze vormen van victim blaming gehoord.

Van talkshow tafel naar keukentafel

Hoe moet het dan wel? Ik denk dat de gesprekken over dit onderwerp niet thuis horen aan de talkshowtafel, maar thuis aan de keukentafel. Op school met vrienden. Bij familie die je vertrouwd. Het is zo’n kwetsbaar onderwerp en er heerst zoveel taboe op het bespreekbaar maken, dat we voorzichtig moeten zijn met wat we zeggen en hoe we het zeggen.

Eigen ervaring

Van de week was ik gastspreker bij een MBO school in Utrecht. Een paar leerlingen hadden een presentatie gemaakt over PTSS en ze hadden mij gevraagd om te vertellen over mijn eigen ervaring en mijn werk bij ADF. Terwijl ik vertelde over de gewelddadige verkrachting die ik heb meegemaakt kon je een speld horen vallen in de klas. Kippenvel voelde ik over mijn rug en zweet in mijn handen. Het voelde spannend en tegelijk heel goed om met deze leerlingen in gesprek te gaan. Ze stelde zulke mooie vragen en ik had het gevoel dat ik echt contact met ze had. Dit is de manier waarop ik met mensen in gesprek wil zijn over dit onderwerp. Respectvol, open en oordeelvrij.

In gesprek met slachtoffers

Uit eigen ervaring weet ik dat het heel lastig is om in gesprek te gaan met slachtoffers/survivors. Ik heb 18 jaar in de jeugdhulpverlening gewerkt en heel wat van dit soort gesprekken gevoerd. In een mooi artikel op de website van NPO3 kwam ik een paar tips tegen die je kunnen helpen:

  • Laat de ander praten en luister. Een luisterend oor kan zoveel betekenen.
  • Push het slachtoffer niet om hulp te zoeken en/of aangifte te doen. Respecteer het proces waar diegene in zit en ondersteun hem of haar daarbij.
  • Toon begrip voor de ‘overlevingsmodus’ waarin iemand verkeerd.
  • Oordeel niet over de mentale impact, trauma wordt door iedereen anders ervaren.
  • Wees geen victim blamer (zie ook de lezing van Iva Bicanic)

Wil je meer informatie? Lees dan het hele artikel op NPO 3: Zo kun je er zijn voor een slachtoffer van seksueel geweld

Dankjewel dat je de tijd hebt genomen om dit te lezen. Heb je zelf last van psychische klachten (nachtmerries, herbeleving, angst) vanwege seksueel misbruik? Praat er dan over met iemand die je vertrouwt. Wil je hulp? Neem dan gratis, vrijblijvend en anoniem contact op met een van deze instanties. Als je de instantie aanklikt, kom je gelijk op hun website:

Slachtofferhulp Nederland

Centrum voor seksueel geweld

MIND Korrelatie

Sterkte en liefs, Ellemieke

Ellemieke is coördinator voor lotgenotencontact en trainingen bij de ADF Stichting. Verder houdt zij zich bezig met de begeleiding van vrijwilligers, voorlichting, communicatie en het schrijven van blogs. 

 

Op 25 maart 2022 organiseert OCDnet, in samenwerking met ADF en NedKAD, de Tweede Dag van de Dwang. Deze dag staat in het teken van ontmoeting. We willen een overzicht geven van wat er in Nederland te doen is op het terrein van OCD. De dag is bedoeld voor patiënten, naasten en professionals. Behandelaren, onderzoekers en ervaringsdeskundigen gaan in gesprek met dagvoorzitters Youri Moggré en Menno Oosterhoff.

Wil je meer informatie of wil je je inschrijven? Kijk dan op de website van OCDnet: Dag van de Dwang

OCDcafé

Op deze dag zal het OCDcafé het nieuwe platform officieel openen. OCDcafé is al een paar jaar online actief met gespreksgroepen voor mensen met verschillende vormen van dwang (OCD). Ben je nieuwsgierig en wil je meer informatie? Bekijk dan alvast dit filmpje of ga naar de website van OCDcafé. Vanaf 25 maart 2022 gaat het platform pas echt van start.

Podcast God zegene de greep

Menno en Youri werken samen aan een serie podcasts: God zegene de greep Menno en Youri duiken in de wereld van angst- en dwangstoornissen. Menno Oosterhoff is psychiater, en Youri Moggré ervaringsdeskundige. Echter is Menno niet alléén psychiater, maar óók ervaringsdeskundige. Bovendien heeft Menno Youri jarenlang behandeld. Samen duiken ze in de verschijnselen, de vele vormen, de uitingen, de omgang en ook zeker de behandelingen van vandaag de dag, en die zijn op zijn zachtst gezegd verrassend te noemen. Omdat ze allebei OCD hebben gehad, maar ook nog steeds in bepaalde mate hebben, levert ook dat bijzondere gesprekken op.

Interview dwang en eetstoornissen

In november 2021 gaf Menno Oosterhoff een interview voor ISA POWER over dwang en eetstoornissen. Dit interview gaat over OCD, de symptomen, behandeling en herstel. Het gehele interview is te zien via youtube: Menno Oosterhoff over OCD, dwang en eetstoornissen

We zien jullie graag bij de Dag van de Dwang op 25 maart 2022.

 

Denk mee over een nieuwe app voor mensen met een paniekstoornis

Stel, je hebt een app op je telefoon die jou meer inzicht geeft in de momenten of dagen waarop jij stress ervaart en in de activiteiten die voor jou stressvol zijn. De app helpt je ook meer zicht te krijgen op situaties of omstandigheden die jij vanwege angst vermijdt of wilt vermijden: wat doe je dan en wat denk je dan? Welke fysieke sensaties, zoals hartkloppingen en zweten, ervaar jij dan? En, wat zorgt er voor dat je fysieke sensaties krijgt die doen denken aan een paniekaanval, waardoor je angstig kan worden? (Bijv. cafeïne, opgebouwde (werk)stress, sport)

Kortom: deze nog niet-bestaande app biedt je inzicht in jouw eigen stress- en gedragspatronen. Het is een zelfregie app. De inzichten van de app kun je (als je dat zelf wilt) met een ander bespreken. De app geeft je tips die voor jou geschikt zijn, om stress te verlagen én voor als je geneigd bent een situatie te vermijden. Op deze manier leer je beter om te gaan met stress en paniek.

Wij (TNO en GGz Centraal) zouden graag zo’n app willen maken, omdat wij denken dat het mensen met een paniekstoornis kan helpen. We horen heel graag eerst wat jij hiervan denkt!

Zou zo’n soort app jou kunnen helpen in je dagelijkse leven? Wat spreekt je er vooral in aan? Hoe en wanneer zou het jou helpen?

Mail je reactie uiterlijk 28 februari 2022 naar marianne.vanzwieten@tno.nl

Alvast hartelijk bedankt! Wij houden je via de website van de ADF stichting op de hoogte van het vervolg.

“Wat zou het fijn geweest zijn als ik deze info jaren geleden al had gekregen.”
Ervaringsdeskundige ouder

Als je kind psychische problemen heeft komt er een hoop op je af. Waar vind je betrouwbare informatie over de klachten of diagnose van je kind? Waar kun je met zorgen en vragen terecht? En hoe pak je de zoektocht naar passende hulp aan?

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt ouders online wegwijs met betrouwbare kennis over psychische problemen, praktische handvatten en ervaringen van andere ouders. Om ouders hulp en steun te bieden bij de zorg voor hun kind én voor zichzelf. Het Kenniscentrum ontwikkelde het nieuwe kennisaanbod samen met een panel van ervaringsdeskundige ouders en experts. Professionals kunnen ouders doorverwijzen naar de informatie, of deze samen met hen doornemen.

Wil je meer informatie? Kijk dan op de website: Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie